1565 - ( 6 ) كاهلى روايت مىكند كه امام موسى بن جعفر عليه السلام دربارهء شخصى كه براى مضاربه مالى را به شرط بخشى از سود در اختيار ديگرى قرار مىدهد و او كالايى مىخرد و در آن زيان مىكند فرمود : « به مقدارى كه براى عامل مضاربه سود قرار داده شده است ، به همان نسبت زيان به عهدهء اوست . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « اين حديث بر موردى حمل مىشود ، كه مال به طور مشترك متعلق به هر دو باشد ؛ زيرا در اين صورت سود و زيان براى هر دو است و واژهء مضاربه را به طور مجاز در اين مورد به كار برده است . يا اين‌كه همهء مال از طرف سرمايه‌گذار است ولى بخشى از آن را به وى وام داده است تا شراكت صحيح باشد . » ارجاعات گذشت : در روايات باب ششم از باب‌هاى خيار ، مطالبى هست كه بر بحث ابتداى اين باب دلالت مىكند . مىآيد : و در روايات باب يكم از باب‌هاى وديعه و باب يكم از باب‌هاى عاريه ، مطالبى مناسب با اين باب خواهد آمد . باب 4 حكم مضاربه با دين 1566 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « از امير مؤمنان عليه السلام سؤال شد : شخصى از ديگرى طلبكار است و آن را درخواست مىكند ولى بدهكار چيزى در اختيار ندارد تا آن را بپردازد ؛ از اين رو طلبكار به وى مىگويد : طلب من نزد تو مضاربه باشد . على عليه السلام فرمود : شايسته نيست ، تا آن‌كه آن را تحويل بگيرد . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب بيست و چهارم از باب‌هاى طلب روزى اين گفته به امام عليه السلام كه : « براى تو صد دينار سود بردم . امام عليه السلام از اين سخن بسيار شادمان شد و سپس فرمود : آن را بر سرمايه‌ام بيفزا . »